Artystkę w malarstwie i procesie tworzenia szczególnie interesuje akceptacja emocjonalności, jako czynnika mającego bardzo ważny wpływ na dzieło i stanowiącej rdzeń obrazu. Emocjonalność tą rozumie, jako przyzwolenie na zadzianie się przypadku, wykorzystanie spontaniczności gestu oraz intuicyjność w dobieraniu koloru. Późniejszy etap malowania, etap „samokontroli” jest dopełnieniem poprzednich procesów dziejących się w obrazie, definiując go ostatecznie. 

      W cyklu Od chaosu do porządku (2015-2016) artystka koncentruje się na rolach jakie odgrywają emocje, przypadek, gest, kolor i samodyscyplina w procesie budowania materii malarskiej. Polegając na emocjonalnym, bardzo intuicyjnym sposobie malowania tworzy rdzeń obrazu, który przez wymuszony dystans w późniejszym etapie tworzenia jest „kontrolowany” tak, aby obraz uzyskał ostateczny kształt. Zarówno „chaos” jak i „porządek” mają dla autorki znaczenie subiektywne.

      Zainteresowanie abstrakcją było dla artystki naturalnym skutkiem poszukiwań drogi twórczej. Był to wynik stopniowego upraszczania motywów figuratywnych, ewolucji motywu ptaka, który był przedmiotem zainteresowań artystki oraz motywem – nośnikiem treści ukrytych. Motyw ewoluował od całkowitej dosłowności traktowania go, przez jego uproszczenia, do zaledwie przeczuwanej inspiracji tematem. 

      Artystka obecnie stosuje głównie technikę akrylową na płótnie. Pozwala ona na szybsze wysychanie poszczególnych warstw malarskich, a także poszerza wachlarz możliwości wykorzystania bieli z podobrazia. Obrazy najczęściej malowane są na płaskim podłożu, dopiero później napinane na krosna.

      Inspirację dla malarki stanowi malarstwo amerykańskie, a dokładniej działalność ekspresjonistów abstrakcyjnych.